خانواده یار

خانواده یار
نویسندگان

عواقب زیاد خندیدن،خود را دلقک دیگران نکنید!!

جمعه, ۲۹ مرداد ۱۳۹۵، ۱۰:۲۲ ق.ظ

ﺯﯾﺎﺩ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ :

۱-ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ :


ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻳﺪﻥِ ﺑﻰ ﺗﻌﺠّﺐ ‏[ ﻭ ﺑﻰ ﺟﺎ ‏] ﻳﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦِ

ﺑﻰ ﺍﺩﺑﺎﻧﻪ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰ .


ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺎﺩﻯ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ:

ﻣﺆﻣﻦ ﺧﻮﺑﻰ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﻰ ﮔﺮﻳﺪ، ﻭﻟﻰ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺪﻯ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ

ﻣﻰ ﺧﻨﺪﺩ.


۲ـ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺮﮒ ﻗﻠﺐ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ.

*ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﻰ ‏(ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏« ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﯾﺎﺩﻯ ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻰ ﻣﯿﺮﺍﻧﺪ‏» 


*ﻣﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻧﯿﺰ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ‏«ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻗﻠﺒﺶ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‏» . 

۳ـ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺤﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ.

*ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﯽ ‏(ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ‏) : ‏« ‏« ﺧﻨﺪﻩ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺤﻮ ﻣﻰﮐﻨﺪ ‏». 

۴ـ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﯿﺒﺖ ﻭ ﻭﻗﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ .

ﻣﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: ‏«‏«ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻫﯿﺒﺖ ﻭ ﺍُﺑﻬّﺖ  ﺍﻭ ﻣﻰ ﺭﻭﺩ‏» 

*ﺩﺭ ﺟﺎﻯ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ‏«ﺯﯾﺎﺩﻯ ﺧﻨﺪﻩ ﻣﺮﺩ، ﻭﻗﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ ‏».

۵ـ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﻮﺟﺐ ﻭﺣﺸﺖ ﻫﻤﻨﺸﯿﻦ ﻭ ﺯﺷﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ

ﺭﺋﯿﺲ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ .

*ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺘﻘﯿﺎﻥ ﻋﻠﻰ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ‏ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﯾﺎﺩﻯ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ

ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻨﺸﯿﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻢ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ

ﻭﺣﺸﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻨﺸﯿﻨﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ‏»، ﺯﯾﺮﺍ ﺯﯾﺎﺩ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ

ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻣﺘﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﯽ ﻭﻗﺎﺭﻯ ﺭﻫﺒﺮ ﻣﻰ

ﮔﺮﺩﺩ.

۶ـ ﺧﻨﺪﻩ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﮔﺮﯾﻪ ﺩﺭ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺎﯾﻪ

ﺳﺮﻭﺭ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺍﺳﺖ.


*ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ‏« ﭼﻪ

ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ ﺷﻮﺧﻰ ﺯﯾﺎﺩ

ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺍﺯ

ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻫﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ

ﺯﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ، ﺳﺮﻭﺭ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ

ﺯﯾﺎﺩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ‏» 

ﺁﺭﻯ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻩ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﻭ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﯾﺪ، ﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺩ

ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﺳﺨﻨﻰ ﻧﮕﻮﺋﯿﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ

ﺑﺨﻨﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻟﻘﮏ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﺍﻥ ﻧﮑﻨﯿﺪ!


ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﻰ ‏(ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ :  ‏«ﻣﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺴﻰ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﻯ ﺗﮑﻠﻢ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺨﻨﺪﺍﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﻫﺎ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ‏»


*ﺩﺭ ﺟﺎﻯ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ‏«ﻭﺍﻯ ﺑﺮ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ ﻭ

ﺩﺭﻭﻍ ﻣﻰ ﮔﻮﯾﺪ، ﺗﺎ ﻋﺪﻩ ﺍﻯ ﺭﺍ ﺑﺨﻨﺪﺍﻧﺪ، ﻭﺍﻯ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻭﺍﻯ ﺑﺮ

ﺍﻭ 

*ﻣﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ : ‏«ﺑﭙﺮﻫﯿﺰ

ﺍﺯ ﺫﮐﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻼﻣﻰ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻰ .


*ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻧﻘﻞ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﺪﯾﻨﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ

ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠﺎﺩ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻣﺮﺩﻯ ﺑﻮﺩ ﯾﺎﻭﻩ ﮔﻮ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ

ﺧﻨﺪﺍﻧﺪﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩ .

امام سجاد(علیه السلام) فرموده اند: ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﻣﺮﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ

ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺨﻨﺪﻡ، ﺭﻭﺯﻯ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎ ﻏﻼﻣﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ

ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻋﺒﺎﻯ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ

ﺭﻓﺖ، ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻠﺘﻔﺖ ﻧﺸﺪﻧﺪ، ﻭﻟﻰ ﻏﻼﻣﺎﻥ ﻣﻠﺘﻔﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻭ

ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻋﺒﺎﺀ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﺰﺩ ﺣﻀﺮﺕ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ،

ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ، ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﯾﺎﻭﻩ ﮔﻮ ﻭ ﻣﺰﺍﺡ

ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺧﻨﺪﺍﻧﺪ، ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ

ﺑﮕﻮﺋﯿﺪ : ‏ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﯾﺎﻭﻩ ﮔﻮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ

 ﺩﺭ ﺧﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺯﯾﺎﻧﻨﺪ .


*ﻣﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰ ‏( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺟﺎﻟﺒﻰ ﻣﻰ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ :

‏ « ﻭﻗﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺎﻫﯿﺎﺕ ﻭ ﺣﮑﺎﯾﺎﺕ ﺧﻨﺪﻩ

ﺁﻭﺭ ﻭ ﻣﺤﻠﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺑﺎﻃﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺣﻔﻆ

ﮐﻨﯿﺪ ‏»  ﻭ ﺑﺎ ﺯﯾﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﺪﺷﻪ ﺩﺍﺭ

ﻣﮕﺮﺩﺍﻧﯿﺪ .


  • شاهین

نظرات  (۱۱)

زیباااااااااااااااااااااااااا
ولی خنده هم محدودیت داره
وخنده هم انسان راارکسلی دوروبسیاری ازمریضی ها راشفامیدهد
پاسخ:
دقیقا.
  • علیرضا امیدیان نسب
  • مفید بودن ممنون
  • مجله ویترینو
  • بسیار عالی...
    موفق باشید
    پاسخ:
    ممنون.
    مطلب خوبی بود.
    یاعلی
    پاسخ:
    تشکر.
    سلام
    مطلب خوبی بود.
    موفق باشی.
    پاسخ:
    سلام،ممنون.
  • سیّد محمّد جعاوله
  • خیلی خیلی خوب بود
    +++
  • زهرا بهرامی صدر
  • موفق باشید
    پاسخ:
    تشکر.
  • محمد آذرکار
  • خیلی خوب، ممنون.
  • مهرداد طارقلی
  • ممنون. خداقوت
    پاسخ:
    ممنون.
  • محمد موحدسرشت
  • قشنگ بود
    ممنون از شما